Ouders straffen voor de daden van hun kinderen: idioot.

Ouders straffen voor de daden van hun kinderen: idioot.


Ja, daar ben ik weer met mijn impopulaire mening. Ik heb er tenminste goed over nagedacht, en kies geen kanten. Dat scheelt namelijk nogal wat ‘in de weg zittend ego‘ bij het vormen van een mening.

‘Een messenverbod voor minderjarigen’… 
Over 4 weken op tv: vork-gangs zorgen voor 4x zoveel gaatjes bij steekincidenten. Laten we ook alvast de vorken verbieden voor minderjarigen, want voor elk verbod is een alternatief. Hoe moet je dit soort zaken nog serieus brengen. Waarom is de enige oplossing die men kan bedenken altijd: verbied het. 

Die hele grote messen he, die kapmessen, die zijn tot al een beetje verboden zeg maar? En boksbeugels, pistolen, zwaarden en alles wat je redelijkerwijs een wapen kan noemen is toch feitelijk al verboden? Toch kun je op iedere hoek van de straat (als je ‘de straat’ kent) krijgen wat je maar wenst. Waar er vraag is is er namelijk altijd aanbod, en het verbieden van het aanbod of de vraag is een onmogelijkheid. Op geen enkele manier zullen we het ooit gaan bereiken dat men zich tegen laat houden door een verbod, en toch blijven overheden deze methode hanteren. 

Even een stukje geschiedenis: Van oorsprong was het verbod op vuurwapens in Nederland (zoals vervat in de Vuurwapenwet 1919) bedoeld om de positie van de overheid veilig te stellen. Omdat de Nederlandse overheid zich zorgen maakte dat het Nederlandse volk zich met behulp van vuurwapens tegen haar kon keren vaardigde zij de Vuurwapenwet 1919 uit. Deze gaf geen verbod op het houden van vuurwapens, maar verbood wel de levering van vuurwapens aan niet-gerechtigden. Op 1 januari 1997 werd deze wet van kracht: Artikel 13, eerste lid, bepaalt dat het verboden is een wapen van categorie I te vervaardigen, te transformeren, voor derden te herstellen, over te dragen, voorhanden te hebben, te dragen, te vervoeren, te doen binnenkomen of te doen uitgaan. 

Er is een tijd geweest dat mensen nog wapens konden dragen zonder dat dat strafbaar was. Natuurlijk heeft dat twee kanten maar je maakt een grote fout als je denkt dat de overheid zo’n wet heeft gemaakt om de veiligheid van het volk te garanderen (wat onmogelijk is) de wet is gemaakt om te voorkomen dat mensen konden optreden tegen hun overheid. Bijvoorbeeld als de overheid er een tyfuszooi van maakt en het hele land overlevert aan een stel corrupte criminelen ergens in een ander land, in dit geval Brussel. Maar goed, dat even terzijde. 

Ik ben niet tegen wapens, omdat wapens soms zelfs heel nuttig kunnen zijn. En nee, daarmee bedoel ik niet dat we allemaal maar met messen en pistolen moeten gaan lopen. Vrouwen bijvoorbeeld blijken ondanks grootschalige feminisering toch biologisch gezien iets minder sterk als mannen, gemiddeld gezien dan. Ik kan daar ook niets aan doen, dus niet mij daarop aankijken. En mannen zijn biologisch gezien gewoon iets agressiever, gemiddeld gezien dan. Wat zou er dan mis mee zijn om zaken zoals pepperspray of traangas gewoon ongereguleerd toe te staan? Weet je wel hoeveel verkrachtingen of aanrandingen het kan schelen als een vrouw zichzelf kan verdedigen en gefrustreerde mannen de wetenschap hebben dát een vrouw zich kán verdedigen? 

Dus mijn vraag aan vrouwen zou zijn: zou jij je wat veiliger voelen met een busje pepperspray in je tas zodat je in het geval van vervelende etterbakken gewoon even de ogen dicht spuit om vervolgens te maken dat je wegkomt… goed idee? Ik vind van wel. 

Nee, wij verbieden alles vooral in eerste instantie om te voorkomen dat mensen wel eens (terecht) een autoriteit zouden kunnen aanvallen als ze het verkloten, Dat is de enige reden. Omdat er sprake is van toenemend geweld denken mensen nog steeds dat al die dingen verbieden dan de oplossing is voor een maatschappelijk probleem wat een hele andere oorzaak heeft en sterker nog, er wordt amper naar een oorzaak gekeken. Ik schreef laatst nog over wat ik denk dat een oorzaak is in “het is jouw schuld” maar dat is een lange lastige tekst waarin ik alles bij jouzelf neerleg, en bij mijzelf natuurlijk. Maar wij denken allemaal dat we deugen dus zijn we niet meer kritisch op onszelf. 

Natuurlijk zijn we nu in een stadium dat mensen zich niet voor kunnen stellen dat er mensen zijn die met wapens rondlopen. Dus de maatregelen die nu genomen worden lijken dan wél genomen te worden om mensen tegen elkaar te beschermen, in dit geval kinderen. Maar ja, kinderen van groepen die gehaat worden of sowieso al als crimineel gezien worden die gaan echt niet denken: goh nou laat ik het maar niet meer doen dan. Hun angst is ergens ook gewoon terecht. Het wordt steeds minder veilig en we creëren dat met z’n allen. 

Tot mijn stomme verbazing lees ik dan vervolgens vlak na dat bericht over dat verbod dat een burgemeester het idiote idee heeft om ouders te gaan straffen voor wat hun kinderen buiten uitvreten. Als je dan de reacties leest zijn mensen lovend, natuurlijk zijn dat wel vooral mensen die GEEN kinderen hebben. Dat is dus hetzelfde als een niet-roker die roept ‘maak die sigaretten maar duurder’ of een veganist die zegt ‘verban al het vlees maar’. Kun je überhaupt een fatsoenlijke mening vormen over iets waar je zelf niet mee te maken hebt, in dit geval: kinderen  

Oh, je hebt natuurlijk recht op je mening, ten alle tijden, maar wie zegt dat het per definitie de schuld van de ouders is als kinderen zich niet gedragen?

Vervolgens lees ik dit: 2500 euro boete voor de ouders van kinderen die gepakt worden met een mes. Dus om die enkele ouder te raken die niets aan opvoeding doet worden alle ouders die dat wél proberen te doen schandalig hard afgestraft als hun kind iets bij zich heeft wat niet mag. Voor de meeste ouders betekent dat dus direct een schuld erbij. Je weet wat er gebeurt als iemand z’n boete niet kan betalen? Ophoging na ophoging valt op de mat, vervolgens worden er dwangmethodes ingezet en uiteindelijk als mensen helemaal kapot gesanctioneerd zijn draait de maatschappij voor alle schade op. Goed idee? Nee. Oplossing? Nee. 

Dan even over het puberbrein. De hersengebieden, ook die van het puberbrein, ontwikkelen zich niet gelijkmatig, maar van achteren naar voren. En juist voor in de hersenen wordt het abstracte denken, het weloverwogen keuzes maken, consequenties van beslissingen overzien, goed plannen en prioriteiten stellen geregeld. Hierdoor zie je dat pubers een tijdje of geregeld hun “gezonde verstand” kwijt lijken te zijn.

Dat is allemaal geen excuus voor misdadig gedrag natuurlijk maar het haalt het argument dat het altijd de schuld van ouders of opvoeding is natuurlijk onderuit. Een kind gaat er echt niet over nadenken ‘als ik dit doe dan breng ik mijn ouders in financiële problemen’, dat zal het pas achteraf inzien. 

Ik ben het eens met feit dat kinderen wel iets meer aangepakt mogen worden in de zin van fatsoensnormen. Echter moet je als ouder donders oppassen wat je doet tegenwoordig want de buren zouden wel eens veilig thuis in kunnen schakelen via de anonieme kliklijnen die Nederland “rijk” is tegenwoordig als je je stem even iets te hard verheft, laat staan de corrigerende tik die wij vroeger allemaal kregen. Geen mens werd daar slechter van uiteindelijk maar nu heb je gelijk 3 instanties op je dak als je niet uitkijkt. Dus hou dit even goed in gedachten, want ouders worden in lastige posities gebracht in ons reeds verworven emo-cultuurtje. 

Als ik dan even naar mezelf kijk, ik was vroeger niet het lieverdje van de klas en van de buurt. Ik liep dan wel niet met kapmessen en bandanas rond maar was toch een behoorlijke etterbak, en deed ook veel dingen die niet mochten. Toch had ik redelijke strenge maar zeer rechtvaardige ouders. Die corrigerende tikken waren meer dan verdiend, misschien nog wel te zacht want ik deed het gewoon opnieuw. Ondanks een zeer nette fatsoenlijke opvoeding kwam ik in aanraking met dingen waar dat naar de achtergrond verdwijnt. Als je iemand niet kan verwijten de dingen die ik fout deed waren het mijn ouders wel. 

En zo kende ik er meer. Jongens met strenge, zelfs streng-christelijke ouders die letterlijk van God los gingen terwijl hun ouders er alles aan deden dat te voorkomen. In die tijd was het ook gewoon te kwalificeren als kattenkwaad, maar die dingen worden tegenwoordig al gezien als crimineel gedrag. Het is waanzin om ouders te gaan straffen voor dingen die kinderen doen zeker als je kijkt naar de huidige samenleving.  Het is allemaal zo zwart/wit gedacht. Ouders moeten steeds vaker allebei gaan werken om rond te kunnen komen, dus opvoeden wordt sowieso al een soort parttime iets, je mag niet te streng zijn zoals ik al eerder aangaf, en kinderen krijgen ook nog eens veel meer invloeden binnen via andere kanalen, iets wat vroeger een stuk minder was. Je kunt als ouders niet eens meer alles weten, al zit je er 24 uur per dag bovenop. 

Dus als het al aan opvoeding zou liggen in bepaalde gevallen, zijn we daar dan niet allemaal een beetje verantwoordelijk voor als je kijkt naar hoe de samenleving eruit ziet? En dan nog het punt wat ik in mijn eerder genoemde blog beschrijf, als de samenleving steeds verder polariseert en (zoals uit de reacties onder het wnl bericht ook weer blijkt) mensen blijven schuld steeds maar geven aan “buitenlanders” (terwijl ik ook zat oer-Hollandse rotjochies tegenkom) wat verwacht je dan dat kinderen gaan doen? Denk je nou echt dat als je al 2-0 achter staat om je achtergrond óf het milieu waar je uitkomt, en je ziet de volwassen tot aan de politiek alleen maar naar elkaar wijzen in groepsverband en jouw “groep” krijgt stelselmatig de schuld van die andere groep(en), dat dan je gemotiveerd wordt het tegendeel te bewijzen als kind?

Hoe moet je als ouders omgaan met het feit dat je ziet dat de hele samenleving in een steeds harder wordend gevecht raakt, en dat dat bewust door de media en politiek gestuurd wordt, en dat je dan je kinderen met man en macht moet duidelijk maken dat dat niet de bedoeling is, terwijl je ook nog eens je klote eraf werkt om het hoofd boven water te houden in een van de meest politiek onzekere tijden ooit. 

Als je dan zo’n ‘pak die ouders keihard aan’ type in de reacties ziet, en de motivatie daarachter, de overtuiging dat het allemaal criminele immigranten zijn die in gangvorm geweld gebruiken, terwijl de groepen aardig gemixed zijn tegenwoordig, ben je dan met veroordelende onwetende geschreeuw ( vaak ook nog  als kinderloos type) dan niet zelf compleet het verkeerde voorbeeld aan het geven en is die haat die je openlijk uitdraagt niet gewoon voor de ander alleen maar nog meer motivatie jouw vooroordelen dan maar te bevestigen? Wat moet je anders. Wat moet je anders als je het toch nog nooit goed kan doen? 

Misschien komt het wel door mijn eigen ervaringen in het leven dat ik deze dingen zie, en mij daarom goed kan verplaatsen in alle kanten van de discussie. Over mij zijn in het verleden ook zo ontiegelijk veel dingen gezegd en verspreid die niet waar zijn. Dat je bij jezelf denkt ‘waar komt dit in godsnaam vandaan’, het gevoel dat je  niet eens weet waar je moet beginnen om de vooroordelen en leugens te weerleggen en het dus maar niet doet. Steeds minder kan het je schelen, steeds meer wraakgevoel ontwikkeld zich, steeds meer ‘Fuck alles en iedereen’ maakt zich meester van je en dat neemt zulke vormen aan dat je op een gegeven moment tot alles in staat bent. Een levensgevaarlijk mens ben je ineens geworden, het monster in je neemt de overhand en dan ligt het er maar net aan hoe sterk je in je schoenen staat om niemand je over dat randje te laten duwen. 

Iemand zei eens: mensen oordelen maar wat. Een perfecte uitspraak, het is zo, en allemaal vanuit hun eigen perspectief. Het gevaarlijke van de media in deze tijd is dat het niet langer informatief is, maar vooral sturend. Sturend en beïnvloedend in een richting, en dat zie je niet perse aan de berichtgeving maar vooral aan de reacties. De reacties is waar het om gaat, dat is wat telt. Als je reacties bestudeert dan kun je conclusies trekken, en ik doe dat al een tijdje, bij vele onderwerpen onder allerlei verschillende nieuwsberichten van verschillende bronnen, en dat laat mij vooral steeds maar weer denken bij veel van die reacties: jullie doen het allemaal zelf, en we verdienen het daarom om naar de klote te gaan met z’n allen. 

Je lost problemen niet op met een steeds totalitairder wordend systeem. Je lost problemen ook niet op door anderen te straffen voor iets waar zij niet altijd wat aan kunnen doen. Voor elke oplossing in de vorm van strenger of harder creëer je een of meer nieuwe problemen. Het doet namelijk niets aan wortels van het probleem. ‘Wat moet je dan’ is de vraag. Eerst moet men eens gaan inzien dat die volwassen discussies en het naar voren halen en steeds de nadruk leggen op zaken zoals racisme en vermeende ongelijkheid het juist alleen maar erger maken. Hoe meer incidenten er worden uitvergroot of en uit verband worden gehaald, hoe meer van hetzelfde je krijgt. Dat zie je steeds weer terug. 

Andersom is het zo dat het steeds weer veroordelen van bepaalde groepen mensen en het hén de schuld geven van alle problemen in het land er juist voor zorgen dat die groep mensen je vooroordelen gaan bevestigen. Tolerantie werkt 2 kanten op. En inderdaad waren we ooit een tolerant land, maar daar is niets meer van over en dat is allemaal van bovenaf gekomen, niet van binnenuit. Het politieke en media spelletje: ‘we gaan elke minderheid of ongelijkheid tot in de kleinste details uitvergroten tot onhoudbare proporties’ heeft daarvoor gezorgd. We zijn allemaal gebruikt om onze eigen culturele structuren onder ons vandaan te laten schoffelen door erin mee te gaan, door die discussies maar te blijven voeren tot zulke hoogtepunten dat een overheid wel in moet grijpen… zoals allang gepland is. 

Nogmaals, het is jouw schuld. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *