De mentale gevangenis

De mentale gevangenis

De meeste mensen zijn nog steeds in de veronderstelling dat de Coronahysterie voorbij gaat.  “Als we maar genoeg gehoorzamen dan verdwijnt het allemaal vanzelf”, dat is de gedachte. Dat komt omdat ook dit hun aangepraat wordt. Tussen neus en lippen door wordt deze boodschap steeds meegegeven in persconferenties en media. “Als iedereen luistert dan komt het goed”. Ik denk dat ik slechts nieuws heb, ook al ben ik geen waarzegger: dit gaat niet meer voorbij, althans nooit helemaal. 

Als mensen lang genoeg getraind worden in bepaald gedrag, hoe bizar dat gedrag ook is, dan wordt dat normaal. Groepsdruk is daarvoor een van de meest effectieve methodes. Als genoeg mensen het bizarre gedrag normaal gaan vinden, dan gaan ze normaal gedrag vanzelf niet normaal vinden. Al helemaal wanneer hen aangepraat wordt dat dat normale gedrag “gevaarlijk” is.

 Er is één fundamentele emotie die voortdurend gevoed wordt en dat is angst. De hysterie rondom dit virus wordt gedreven door angst onder vlag van liefde. Mensen verwarren die angst met liefde. Als we echt de liefde zouden voeden dan zou er aan het hele virus veel minder aandacht besteed worden. Simpelweg omdat ziektes en doodgaan zaken zijn die bij het leven horen. En liefde is soms ook gewoon iets accepteren. Dat klinkt misschien als een harde uitspraak, maar wellicht moet je dan eens wat dieper na gaan denken. Uit liefde zul je best doen je zwakkere naaste de tips te geven zo gezond mogelijk te leven, waardoor ze per definitie beter bestand zijn tegen ziektes, je zou wat boodschappen voor ze halen in het groeiseizoen en er niet naartoe gaan wanneer je je wat ziekig voelt. Zoals de norm was toen het gezonde verstand nog regeerde. 

Stel de media en de politiek hadden wereldwijd geen speciale aandacht besteed aan dit virus, dan hadden we slechts wat krantenkoppen gehad zoals andere jaren, waarin even kort vermeld werd dat ziekenhuizen het druk hebben met grieppatiënten. Google maar even: ‘AD griep 2015/2016/2018’.  Je kunt kranten uit die tijd (en ouder) vinden, waarin er ook periodes waren waarin er veel mensen met ernstige klachten in het ziekenhuis belandde.  Er is ook genoeg data te vinden van jaren waarin er een grotere oversterfte was dan normaal. Nooit zijn we daar nationaal en/of internationaal zo fanatiek mee bezig geweest. Wie dan ook echt zonder angstbril naar de cijfers over langere periodes durft te kijken die kan daaraan al zien dat de situatie niet uitzonderlijk is. 

Je kan nog zo hard roepen dat het hier om een nieuw virus gaat wat extreem dodelijk is, het is gewoon niet zo. Mensen vallen niet bij bosjes neer, alleen de focus ligt letterlijk 24/7 op de triggerwoorden ‘besmettingen’ en nu het griepseizoen weer begint (zoals ieder jaar rond deze tijd) komen daar weer de woorden ‘ziekenhuisopnames’ en ‘doden’ bij.  Opvallend is namelijk dat de hele zomer er amper een dode gevallen is, en tegelijkertijd met het invallen van de ‘r in de maand’ (iedereen kent die oldskool uitspraak) er ineens weer ziekenhuis opnames zijn. Dat is een jaarlijks terugkerend fenomeen, geen uitzondering. 

Hetgeen ze ‘COVID-19’ noemen gaat niet even zomerreces als het zo extreem dodelijk is. Daarnaast hebben de meeste mensen gewoon de hele zomer met een onbewust angstgevoel gelopen en zich redelijk aan de (onzinnige) regels gehouden. Ik kom op veel plekken en kwam overal mensen tegen die toch enigszins de afstand bewaarden met de angst in ogen. Ik zag nog steeds bij de supermarkten mensen die geheel nutteloos hun karretje of mandje stonden te schrobben. Ik zag nog steeds bij instellingen en openbare ruimtes de ‘anderhalvemeter inrichting’. De angst is nooit weg geweest aangezien de hele zomer de discussie levendig gehouden is. Ondanks de strenge verplichtingen in andere landen, waaronder de mondkapjes, is ook daar volgens de autoriteiten gewoon weer hetzelfde aan de hand: “stijgende besmettingen en ziekenhuisopnames”. 

Wat kun je nou hieruit concluderen? Een aantal dingen. Ten eerste werken de regels dus blijkbaar niet gezien het feit dat de samenleving al die tijd mét de regels geleefd heeft, ook kijkend naar andere landen waar het strenger was. Ten tweede is er geen significant verschil in het aantal zieken of doden over het algemeen bekeken. Even buiten alle labels om die we geven aan doodsoorzaken: er zijn dus niet uitzonderlijk meer mensen gestorven over het gemiddelde bekeken. Ten derde zie je in de statistieken ongeveer dezelfde lijnen terug die je elk jaar ziet met het verloop van de verschillende soorten virussen. Je kunt mensen wel wijsmaken dat al die andere virussen ineens in rook opgegaan zijn, dat betekent natuurlijk niet dat dat zo is. Dat kan ook namelijk helemaal niet. 

Stel, we gaan dagelijks aandacht besteden aan de hoeveelheid bijtincidenten van honden. Nederland telt ongeveer zo’n 150.000 bijtincidenten per jaar. (Bronhttps://eenvandaag.avrotros.nl/amp/item/meeste-bijtincidenten-door-staffordshire-bull-terrier-pitbull-en-rottweiler/) dat zijn 410 bijtincidenten per dag. Een derde daarvan heeft medische zorg nodig. Dat zijn 136 mensen per dag. Één persoon per jaar overlijdt aan puur het bijtincident en vrijwel elk slachtoffer houdt er blijvend zichtbare schade aan over in de vorm van littekens. Als we zouden willen zouden we de mensheid net zo bang voor honden kunnen krijgen, als voor dit virus. Als de focus er maar genoeg op ligt. Elke dag is namelijk de kans groter dat je door een hond gebeten wordt, dan dat je een virus oploopt.  

Het draait allemaal om de beeldvorming. De framing, de timing en de herhaling van het onderwerp. Als die zaken in orde zijn kun je mensen werkelijk alle kanten op sturen. Codewoord: angst. Blijvende angst kweken. Voortdurend onderwerp gerelateerde artikelen publiceren, zowel direct als indirect, talkshows volpraten, elk uur het onderwerp het nieuws laten domineren, in winkels continue het onderwerp omroepen, het onderwerp het straatbeeld laten domineren enzovoorts. Scholen volhangen met posters, reglementen, looproutes etcetera. Het is één grote tsunami aan angstindoctrinatie die je vanuit elke denkbare hoek over je heen krijgt. Blijf daar maar eens nuchter onder. 

De overheid vertelt ons: luister naar ons en dan komt het goed. Echter, verschillende figuren binnen die overheid melden ons ook: veel dingen komen niet meer terug. De naïevelingen die dus denken dat “als we ons braaf gedragen het snel weer normaal wordt”, dat is dus in de verste verte niet zo. Zelfs niet met dat gepushte vaccin. We zijn al te ver. Bij de brave mensen zijn de nieuwe verbindingen in de hersenen al dermate ingegroefd dat zij het normale al niet meer normaal vinden, en dat dus ook niet meer normaal gáán vinden. Met kinderen die het normale maar kort meegemaakt hebben, zal het abnormale veel sneller normaal zijn en het normale compleet vergeten worden. Het is een gigantische brainwash operatie waar we mee te maken hebben. Een grote mentale gevangenis. 

Waar leidt dit nou allemaal naartoe? Volledige controle over jouw lichaam en leven. De toekomst brengt ons gewillige slaven die braaf luisteren naar technologie die bestuurd wordt door overheden. Als je luistert krijgt je meer privileges als je niet luistert steeds minder. Sociale controle en groepsdruk zal een groot onderdeel hiervan zijn.  We zitten in de testfase, en als je denkt dat dit complot theorieën zijn, kijk gewoon naar China. Het realtime voorbeeld. We hebben onze vrijheid vrijwillig opgegeven. 

Eén gedachte over “De mentale gevangenis

  1. Gisteren, heb ik hoofdschuddend, en enigszinds boos en vol verbazing. Mijn boodschappen gedaan. Ik ben diep teleur gesteld. Zo veel gemuilkorfte zombie,s. Met vrees in hun ogen. Niet weten, waar ze eigenlijk achter aan hollen. Blindelings volgen. Af en toe, kijkend, naar hun digitale God. In de hoop of er bevrijdend nieuws komt. Zijn deze mensen al zo ver gevangen? Terwijl het winkel personeel, die vele mensen per dag ontmoeten en helpen. Zonder mondkapje loopt. We hebben onze vrijheid , waarvoor jaren lang is gevochten. En vele jonge mensen, hun leven voor opgeoffert hebben. Zonder slag of stoot, op een presenteerblaadje, weg gegeven. En vrijheid komt nooit terug op een presenteerblaadje. Voor vrijheid is altijd een hooge prijs betaald. Maar die prijs is het mijn waard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *