Diepe zakken, lege harten…

Diepe zakken, lege harten…

Soms lees je verhalen van mensen, en dan voel je de oneerlijkheid frustratie en machteloosheid die de schrijver in z’n woorden verstopt. Je wil er dan iets over zeggen, maar je weet niet zeker of dat wel zo ontvangen wordt zoals je het bedoeld. 

Toch ga ik poging doen omdat dit over ordervolgers en politiek gaat in één verhaal, en zowel ordervolgers als politiek daar heb ik een duidelijke mening over die ik niet onder stoelen of banken steek. Ik maak daar geen vrienden mee maar dat hoeft ook niet. Mijn enige doel altijd is mensen aanzetten tot nadenken, en er zit hier een wijze les in waarvan ik hoop dat mensen het eruit halen. 

Lees eerst het volgende verhaal van Job Vast, een man van 70 die het grootste deel van z’n leven besteedt heeft aan het opvolgen van de orders van de Staat. Of via GeenStijl

Job Vast schreef een geweldig stuk over roof die de Staat pleegt in samenwerking met de EU maffia op de pensioenen van generaties die daar keihard voor gewerkt hebben en het dik verdienen om daar zoals altijd beloofd is voor beloond te worden. 

In plaats plaats van beloond te worden wordt deze generatie alles afgerooft waar ze voor gewerkt hebben en worden ze gezien als de oorzaak van de problemen van nieuwere generaties en wordt dat bewust via politieke kanalen bij de jongere generaties inprent om op deze manier weer iedereen tegen elkaar op te kunnen zetten. “Het is de schuld van de mensen die nu oud zijn dat de mensen die jong zijn nu de troep op moeten ruimen”. 

Het is een walgelijk en bizar onwerkelijke conclusie die machthebbers in het leven hebben geroepen om steun voor nieuwe  verdienmodellen te creëren. Het politieke spelletje is ‘altijd iemand anders de schuld kunnen geven’, die strategie verandert nooit omdat het fantastisch werkt. De partij die de schuld krijgt kan veel makkelijker iets worden afgenomen als dat naar de partij gaat die het ermee eens is dat die andere partij de schuld krijgt. . 

Opstoken werkt altijd. En daar lijken tegenwoordig geen grenzen meer aan te zitten. Over elk maatschappelijk ‘dingetje’ wordt een enorme trukendoos met misleidende propaganda uitgestort over de samenleving. Dat moge duidelijk zijn. Het enige waar politici dan ook voor zijn is het zorgvuldig begeleiden van de discussie en het afvangen van mensen door ze een op maat gemaakte “oplossing” te bieden voor hun kant van de discussie. 

Door de nadruk te leggen op verschillen, kampen te creëren en te stoken weten zij de samenleving te verdelen in groepen. Groepen die never nooit hetzelfde zullen willen omdat ze niet hetzelfde zijn,  en dus ook never nooit zullen kunnen winnen. Niet één groep zal ooit winnen. Het is heel belangrijk om je dit even goed te realiseren voordat ik naar het deel van mijn verhaal ga wat mensen vaak wat minder leuk vinden om te horen. 

Nu was de schrijver van het stuk een ordervolger. Een man die dacht in uniform bij te dragen aan de veiligheid van de burger. Naar zijn eigen eer en geweten is dat de reden van zijn beroepskeuze geweest, zo is af te lezen aan zijn andere berichten. Op zich is hier helemaal niets mis mee. Als je politieagenten van vroeger vergelijkt met die  van nu, waren agenten vroeger in ieder geval iets meer mens en ietsje minder machine. Toch hebben ze stuk voor stuk bijgedragen om de macht van de Staat te vergroten. De politiestaat waar we nu tegen aanhangen is mogelijk gemaakt door mensen die de orders van politici opvolgden. 

Wat de schrijver zegt maakt het nog wranger: “Ik die gekozen heb op jonge leeftijd voor die overheid. Ik die immense risico’s heb gelopen voor die overheid, want ik had een belofte gedaan”… 

Helaas hield de Staat logischerwijs omgekeerd haar belofte qua pensioenen niet. En daar is een reden voor. De machthebbers interesseren het geen ene malle mieter, ik herhaal, geen ene zak/fluit/mallemoer wat ze wie beloofd hebben. Alles wat de Staat zegt is een leugen. Per definitie. Zo heb je dus je hele leven de orders opgevolgd van een groep criminelen, met de gedachte daar later voor beloond te worden, en zo wordt je uiteindelijk als je toch niet meer terug kan vechten beroofd van dat waar je recht op hebt.

 Laat ik dit een les zijn voor de ordervolgers van nu. Ik lees in veel verhalen van oud politieagenten dat de meeste er een hekel aan hadden dat ware criminaliteit met slachtoffers geen prioriteit hadden, maar het ‘gewapend incassobureau spelen’ voor de Staat door voortdurend met slachtofferloze overtredingen bezig te zijn het grootste deel van de tijd in beslag nam en heel veel mensen de vernieling in hebben geholpen, omdat de ordervolger  “gewoon z’n werk deed”. Opdrachten uitvoeren voor politici in plaats van daadwerkelijk misdaad te bestrijden. Ik denk dan: had daar dan wat aan gedaan! 

Politieagenten zijn namelijk ook degenen die mensen die demonstreerden tegen de Staat voor hún rechten of tégen onrecht, met geweld tegen hielden, oppakten of bekeurden. Politieagenten zijn degenen geweest die er alles aan deden hun belofte  “de Staat te beschermen” waar te maken. Mensen werden en worden er in ieder geval niet beschermt. Ik wil dan ook niet flauw gaan spreken over karma, want dat is te makkelijk, maar wat ik wél wil zeggen is dat het altijd de politie is geweest die het groeien van de Staat geholpen heeft en het onrecht wat de Staat mensen aan deed mogelijk maakten. Zij zijn namelijk de huurlingen die de Staat gebruikt om allerlei oneerlijke smerigheden te handhaven. 

Het is de wet van oorzaak en gevolg die ervoor zorgt dat mensen zelf een systeem in stand houden wat uiterst oneerlijk is en aan elkaar vast hangt van onrecht. Elke politieagent trekt naar eigen zeggen  het uniform aan om misdaad te bestrijden. Daders te pakken die slachtoffers maken. Toch is de praktijk iets totaal anders en politieagenten wéten dat donders goed, alleen ze relativeren het totdat het geen intern conflict meer veroorzaakt in het brein. Dit is heel logisch want we blijven allemaal mensen. 

Als ordervolgers zouden weigeren om nog langer het belang van de Staat te dienen maar voor het belang van de mensen zou gaan staan, dan zou de kans een stuk groter zijn geweest dat ze op hun oude dag als mens wat meer overhielden voor alle energie die ze hun hele leven in arbeid staken. In elk uniform zit een mens. Dat we geloven dat een  uniform iemand op “magische wijze” boven een ander zet is al bizar, maar dat terzijde, ordervolgers bedriegen zichzelf en zien dat vaak niet in. Ze worden gebruikt als hondjes door de macht, en een order is een order, alleen zien niet in dat ze als mens net zo gevangen zitten in dit systeem omdat ze uiteindelijk altijd weer teruggaan naar ‘mens’ als dat uniform uitgaat. 

De keuzes die wie gedurende ons leven maken of juist niet maken dragen allemaal bij aan een groot collectief verhaal. Het is dus van groot belang dat we zo jong mogelijk gaan kijken naar ‘wat het goede is om te doen’, en niet naar ‘wat normaal is om te doen’. Als jij ervoor koos het belang van een groep criminelen in stropdas te dienen zonder daar verder over na te denken wat dat voor gevolgen kan hebben, in plaats van dat te gaan doen wat je wou doen: goede mensen beschermen tegen slechte mensen… dan kan zich dat ooit tegen je keren. 

Ik vind het fantastisch dat een man van 70 zich uitspreekt tegen de criminelen die hij altijd gediend heeft. Het is alleen jammer dat inzicht niet 50 jaar eerder kwam. Ik hoop dat wanneer ordervolgers mijn verhaal lezen, als ze dat al doen, dat ze in gaan zien dat ze gebruikt worden en eerlijk durven te zijn tegen zichzelf. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen die gewoon een zo fijn mogelijk leven willen leiden en vooral op onze oude dag ons niet druk willen maken over rekeningen omdat we nog wat jaartjes willen genieten van het laatste stukje van het leven. 

Al met al toch hulde voor deze man, dat hij met zijn verhaal exact de vinger op de zere plek legt, en hopelijk zet dat iets in beweging bij de mensen die op dit moment het belang van de Staat verdedigen en zich niet realiseren dat dit zich later, veel later pas tegen hen zal keren. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *