Het doel van het leven

Het doel van het leven


Denk je wel eens na over het doel van het leven? En durf je dan ook werkelijk je gedachten de vrije loop te laten gaan of denk je dan alleen binnen de kaders die de heersers van de maatschappij voor je uitgezet hebben? Wat dat ik daarmee bedoel dat zal ik uitleggen want dit verhaal zou wel eens totaal anders kunnen aflopen dan je verwacht. Dus voordat je verder leest zou je eens voor jezelf kunnen bepalen wat jij denkt dat het doel van het leven is omdat het wel eens zo zou kunnen zijn dat daar wat in veranderd nadat je mijn verhaal helemaal uitgelezen hebt. 

Het doel van het leven is iets wat ieder voor zich bepaald, maar toch ook niet. Kun je volledig zelf bepalen wat jou doel in het leven is? Of je wordt je daarin belemmerd door andere mensen. Als je nu naar de maatschappij kijkt, in de huidige situatie, durf je er dan wel over na te denken wat het doel van je leven zou zijn of doe je dat liever niet, omdat je niet anders kan dan accepteren dat je heel beperkt bent in wat je voor jezelf als doel kan stellen? Waar ligt dat dan aan? 

In principe groeit iedereen in onze samenleving op met een bepaald idee van “hoe het moet” qua leven en zijn we absoluut niet volledig vrij in wat we eigenlijk willen met ons leven. De bedoeling is dat je naar school gaat, dat je daar bepaald wat je daarna gaat doen voor werk, vervolgens een jaar of 40 (wat steeds langer wordt) netjes je werkt doet, eventueel tussendoor nog een gezinnetje sticht, en dan uiteindelijk aan het eind van de rit nog een paar jaartjes overhoudt om “te kunnen doen wat je wilt” als je gezondheid en je financiële situatie zich dat toelaat, en vervolgens ga je dood.

 Over het algemeen is dat het idee waar we mee opgroeien, en geld speelt daarin eigenlijk de hoofdrol. Wie heeft er niet gedroomd om “rijk te worden” zodat je alles kan kopen en doen wat je wilt. Dat is ook waar de meeste mensen naar streven, zoveel mogelijk geld verdienen omdat we hebben moeten accepteren dat dát nodig is om je dromen te kunnen realiseren en zo gelukkig mogelijk kan leven. Hoeveel clichés we ook horen over geld, het is en blijft een feit dat de meeste mensen toch echt geluk nog steeds aan geld koppelen en dat komt simpelweg omdat geld de weg van de meeste “vrijheid” betekent. 

Misschien heb je er nooit over nagedacht, maar is het niet gek dat je eerst heel veel moet doen om ietwat “vrijer” te kunnen zijn? En dat je dan ook nog heel veel van ‘iets’ (geld) moet verzamelen om nog een beetje “vrijer”  te kunnen zijn? Is het niet vreemd dat ons aangeleerd wordt dat je plezier en geluk “kan kopen” met iets waar je eerst heel veel (meestal tegen je zin in) voor moet doen. En is het dan ook niet vreemd dat de ideeën over plezier en geluk altijd in de toekomst gelegd worden? Als gelukkig worden je doel is, wanneer ga je dat dan precies worden? Is het niet zo dat wanneer geluk iets is ‘om te worden’ en je voortdurend bezig ben met ‘het worden’ daarvan dat je het op dit moment dus niet bent? Het is immers iets om te worden, tenminste dat hou je jezelf voor. 

Ik zag vandaag bij een zorginstelling een  ‘verstandelijk beperkte” jongen op een grasmaaier zitten. Deze jongen was vol vreugde en blijdschap bezig met het apparaat om het gras zo netjes mogelijk te maaien. Deze jongen wordt door “normale mensen” gezien als verstandelijk beperkt of gehandicapt, terwijl deze jongen een bonk puur geluk uitstraalt op die grasmaaier. In het hier en het nu, op die grasmaaier, gelukkig. Iemand die wij “verstandelijk beperkt” noemen doet datgene wat iedereen die we “normaal” noemen vergeet om te doen: In het hier en het nu, in dit moment,  het allerbeste maken van je leven…Bestaan. Ik vroeg mij op dat moment af wie er nou eigenlijk verstandelijk beperkt is. 

Ik ken mensen uit alle “klassen” van de samenleving. Van heel erg arm tot heel erg rijk.  Wat mij opvalt is dat toch eigenlijk iedereen met datzelfde probleem rondloopt: Wat is het doel in dit leven, is dat gelukkig worden en wanneer wordt je dat dan. Ik ben er sinds enkele jaren achter hoe het komt dat we eigenlijk met zń allen zo verknipt raken en steeds verder wegraken van wie we zijn en wat we hier komen doen. Dat we denken heel veel te weten, maar eigenlijk heel weinig weten. Ik zou mij niet zijn als ik nu niet zou overschakelen naar de oorzaken, en voor veel mensen wordt het vanaf hier vervelend… 

Wij noemen het systeem waar we in leven een  “beschaving”. Beschaving slaat op de ‘ontwikkeling van een volk’ en  ‘goede manieren’. Algemeen genomen is dit wat we bedoelen wanneer we over beschaving praten. Mensen lopen rond met de bizarre (aangeleerde) gedachte dat mensen van nature een soort beesten zijn die zonder leiding elkaar zullen afmaken. Het is een volslagen idiote denkwijze die je direct kan ontkrachten, als we werkelijk van nature zo waren dan waren we nooit gekomen waar we nu zijn. Ik bedoel dan niet eens op bewustzijnsniveau, want collectief zijn we wat dat betreft nog helemaal niet zo ver maar als je kijkt naar wat we bijvoorbeeld op medisch en technologisch gebied allemaal kunnen zou je niet zeggen dat ons natuurlijk instinct beestachtig en wreed is. Het is dan ook pure onzin. 

Waarom haal ik dit aan? De meeste mensen denken dat we zonder leiders gedoemd zijn  en er aan alle kanten “chaos zou uitbreken” omdat men dan “alles maar zou mogen” en “niets te gek is”. Hoe idioot is dit om te denken, dat wanneer de meester de klas uitloopt en voorgoed zal verdwijnen dat kinderen elkaar dan kapot zouden maken en “de sterksten de zwaksten zouden vermoorden” en het “een grote gewelddadige puinzooi zal zijn”. Waarom denk je dat dit is wat we bewust en onbewust ingefluisterd krijgen gedurende ons opgroeien van peuter tot “volwassene”. Waarom denk je dat ik “volwassene” tussen haakjes zet? Realistisch bekeken groeien wij namelijk nooit op tot echte  vol-wassenen, maar blijven wij aan de hand van ons gedrag af te lezen altijd kinderen. Autoriteit vertelt ons namelijk dat voordat je überhaupt wat mag doen, je eerst goedkeuring vraagt aan de autoriteit. Jij bepaald dat niet zelf, en ook niet als je ouder wordt. De meest kleine beslissingen in je volwassen leven moeten goedkeuring hebben van autoriteit. Bedenk zelf maar eens iets wat je zomaar mag doen zonder dat je daar toestemming voor nodig hebt of zonder dat het gereguleerd is door de autoriteiten. Ik ben bang dat je daar lang over na zal moeten denken.

Waarschijnlijk realiseer je jezelf niet dat er geen greintje vrijheid bestaat in je leven. De definitie van vrijheid binnen een “beschaving” omheind met denkbeeldige lijntjes die we grenzen noemen is geen vrijheid maar onvrijheid. Het volledige denkbeeldig omlijnde gebied wat jij je land noemt is eigendom van iemand met heel veel macht en wordt bewaakt door mensen met heel veel macht. Waar die macht vandaan komt heeft vooral met geloof te maken omdat mensen van nature gelijkwaardig zijn in alle opzichten. Als jij gelooft dat iemand boven jou staat, en de buurman gelooft ook dat iemand boven hem staat, geloven jullie samen dat er iemand boven jullie beiden kan staan en wordt dat echt.  Het is niet echt maar slechts een geloof, toch maakt dat geloof het echt en dat is hoe het komt dat we geen ware vrijheid kennen maar slechts bepaalde privileges hebben die we verwarren met vrijheid. 

Heb je wel eens nagedacht over wat vrijheid nou eigenlijk in de diepste zin van het woord betekent? Is vrijheid iets wat iemand jou kan geven, of is vrijheid iets wat je al hebt? Laten we nog even wat dieper gaan… stel er worden 20 mensen gedropt op een eiland jij en 19 anderen. Wie gaat jou vrijheid geven? Of heb je dat al? Wie gaat er bepalen wie er iets wel of iets niet mag?  Of mag je dan alles? Als dit moeilijke vragen zijn voor je, wil dat zeggen je niet beseft wat vrijheid is en waarschijnlijk toch niet helemaal volwassen bent geworden al dacht je van wel, want waarschijnlijk is het zo dat je zonder autoriteit geen idee hebt wat je met je vrijheid aan moet, omdat niemand jou gaat zeggen wat je wel en niet mag of kan doen, en niemand gaat jou iets verplichten of verbieden. Zal dat misschien een eng idee zijn dat je zelf verantwoordelijkheid moet nemen over je eigen leven?

Zonder het te beseffen leven wij in slavernij. Het is dan wel geen openlijke slavernij, en de meeste mensen mensen hebben te eten en te drinken en onderdak, maar dat maakt het niet minder slavernij. Door in dit land (de denkbeeldige lijntjes om een stuk grond) te leven wordt je verplicht om het grootste deel van je leven iets te gaan doen wat je eigenlijk niet wil, en wat eigenlijk ook niet zou hoeven. Je wordt gedwongen om geld te verdienen omdat dat de manier is hoe je aan eten drinken en onderdak kan komen, door middel van geld. Dit is voor de meeste mensen de normaalste zaak van de wereld, toch ga ik verklappen dat het alles behalve normaal is, dit kan wat hoofdpijn opleveren als dit nieuw voor je is. 

Zeg eens eerlijk tegen jezelf, als je niet zou hoeven werken, en toch te eten en onderdak zou hebben, wat zou je dan gaan doen? Ga je je de hele dag vervelen, of heb je dan tijd om vanuit je goedheid andere mensen te helpen met dingen? Als de maatschappij niet zo ingericht zou zijn dat je alles net kan trekken, en dat je net rond kan komen, en dat je eigenlijk voortdurend in een staat van angst gehouden wordt zodat je doorgaat met wat je doet om maar niet te vallen in een gat van financiële ellende wat je leven nóg moeilijker zou maken dan het misschien al is… wat zou jij dan gaan doen? Als je deze vraag stelt aan mensen, dan gaan de mensen meestal in verdedigingsmodus dat er toch echt wel iets gedaan moet worden om te kunnen bestaan. Maar is dat wel zo? Wat moet er eigenlijk daadwerkelijk gedaan worden om te blijven bestaan? 

Om te bestaan heb je 2 dingen nodig: voedsel en water. Dat dat voedsel er wel moet zijn, en dat water ook, is logisch dat moet dus gerealiseerd worden omdat dit basisbehoeftes zijn. Daarnaast is onderdak nodig. Dit zijn in principe de 3 basiszaken die een mens nodig heeft om fatsoenlijk te kunnen bestaan. Toch kosten al deze dingen in onze “beschaving” geld. En dat is niet omdat het natuurlijk is, dat is een bewust gecreëerde situatie. Dat laatste is belangrijk om te beseffen: bewust gecreëerd. Je zal vast denken: ja logisch maar nee dat is niet logisch, je denkt dat het logisch en normaal is dat dat wat ieder mens van nature nodig heeft om te overleven, iets onnatuurlijks moet kosten en dat je dus iets onnatuurlijks moet hebben (geld)  om het recht daartoe te krijgen. Nog steeds niet gek? 

Hoe is dit nou allemaal mogelijk en hoe kan het dat ons systeem nou zo gek in elkaar zit. Het basisprincipe is dat de hele wereld geclaimd is door machtige figuren die de wereld verdeeld hebben in slavenplantages. Nu zal je vast even fronsen bij het woord ‘slavenplantages’ maar een betere omschrijving is er niet. De slavenmeesters verschillen her en der wat in de handhaving van de plantages maar élke plantage hanteert hetzelfde principe: er zijn meesters en er zijn slaven die doen wat de meesters zeggen. Doen de slaven niet wat de meesters zeggen krijgen ze straf. Geloof je me niet? Betaal je belasting of een boete  is een tijdje niet dan zul je vanzelf met het geweld van de meester te maken krijgen. 

Waar je dus ook geboren wordt, overal geldt geldt het principe dat jij luistert naar iemand die boven je staat. De meeste mensen realiseren zich niet dat ‘niet luisteren’ niet betekent dat degene die niet luistert slechte dingen doet. Niet luisteren betekent dat je niet de orders opvolgt die je gegeven worden. Als je kwade orders krijgt en je luistert daar niet naar doe je dus iets goeds. De reden dat mensen ‘niet luisteren’ koppelen aan “criminelen” of “stoute mensen” komt weer door de programmering op school. 

Omdat Jantje geen binnenkind is heeft Jantje moeite met 6 uur lang (met 3 kleine onderbrekingen) z’n aandacht bij onzinnige zaken in een klaslokaal te houden. Jantje luistert dus niet zo goed. Jantje wil graag buiten spelen omdat Jantje van natuur houdt en graag met z’n handjes bezig is. Er is niks mis met Jantje maar toch doen we maar alsof Jantje een stoute jongen is want Jantje luistert niet naar de meester (autoriteit). Er zitten wel meer Jantjes in de klas, maar die doen hun best zo goed mogelijk te luisteren want Jantje heeft steeds problemen en dat willen de andere Jantjes niet, ook al voelen al die Jantjes zich ook niet fijn bij wat ze moeten doen van de meester (autoriteit). Jantje is een stoute jongen want Jantje luistert niet, Jantje doet geen andere kinderen kwaad, en Jantje is heel zelfs heel behulpzaam maar toch is Jantje een hele stoute jongen en alle andere Jantjes wordt dat heel duidelijk gemaakt. 

Hier wordt een fundering voor autoriteit indoctrinatie gelegd waar iedereen z’n leven lang last van gaat hebben. 

Dat de samenleving is zoals die is, en je je daar volgens de meeste mensen maar bij neer moet leggen is een gebrek aan besef van wie en wat je eigenlijk bent. Door te zeggen “het is nou eenmaal zo” ontken je je ware jij. Jij denkt dat het zogenaamde groepsbelang boven jouw eigenbelang gaat, dat is je ten slotte geleerd, terwijl groepsbelang altijd ten koste van het belang van het individu gaat. Je kunt de zwakkeren offeren om de groep te redden en dat is precies wat we ook doen in onze “beschaving” maar je kunt ook de zwakkere sterker maken om de groep te redden.  Dit vergt alleen een totaal andere benadering en is niet in het belang van de slavenmeesters omdat slavenmeesters slechte voorbeelden nodig hebben voor de gewillige slaven om mee te kunnen dreigen. “Doe je best want anders is dat je lot”. 

Het doel van het leven is bestaan. Het doel van het leven zou je geheel zelf naar volledige eigen invulling binnen de grenzen van ware vrijheid (door andermans vrijheid ook te respecteren) moeten kunnen invullen. Waarom de meeste mensen het ware  doel van het leven niet zullen vinden of gecreëerde illusies als doel van het leven beschouwen en “geluk” voor hun uitschuiven is precies om de reden dat je heel je leven van alles MOET en anno 2019 ook steeds minder MAG. Je bent niet volledig vrij de keuze te maken die je zou maken als je wél volledig vrij zou zijn. Dit betekent dat je onvrij bent en alleen de keuzes hebt die je gepresenteerd worden. 

Hieruit voortvloeit alle ellende waar “moderne beschavingen” mee te maken hebben wat zich uit in lichamelijke maar vooral geestelijke klachten. Er is een reden voor een exponentiële groei in psychische ziektes en stoornissen of andere soorten psychische klachten in onze samenleving. Het komt omdat wij in verkapte slavernij leven straal tegen de natuur in en voortdurend met morele conflicten te maken hebben maar dat allemaal geleerd hebben te negeren en als normaal te beschouwen. Het is normaal dat je slavenmeesters hebt die bepalen wat jij wel en niet mag en die je natuurlijke rechten afpakken en privileges terug geven en dat je daar dankbaar voor moet zijn. 

Is dat wat jij normaal denkt vinden eigenlijk wel normaal, en als je je realiseert wat het doel van het leven is, waarom accepteer je dan dat je niet vrij bent dat zelf in te vullen?  Machthebbers zullen je nooit vrijheid geven. Machthebbers zullen altijd manieren verzinnen om je vrijheid in te perken omdat dat het principe van macht is. Waar vrijheid bestaat bestaat geen macht, want daar is iedereen gelijk en heeft ieder individu maar één plicht en dat is ervoor zorgen dat vrijheid blijft bestaan door elke vorm van opbloeiende macht samen te elimineren.

 Daar hebben we geen speciaal groepje mensen met speciale rechten voor nodig, want dat is namelijk het principe van het recht van de sterksten, je maakt een klein groepje mensen sterker door hun speciale rechten te geven die jij niet hebt. Dat is het tegenovergestelde van vrijheid. Vrijheid is de afwezigheid van macht zodat ieder mens kan bestaan zoals die wil bestaan en dat is het doel van ons leven. 

2 gedachten over “Het doel van het leven

  1. Het beste stuk dat ik in tijden heb gelezen… deze blijft bij! dank je.
    jouw site geeft kracht, en ik weet zeker dat veel mensen wakker zijn. Ze moeten alleen nog “verenigd” worden, maar dat komt… op tijd… zeker weten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *