Het maakt niet uit hoe hard je kan slaan, het gaat erom hoe hard je geslagen kan worden, en toch door kan blijven gaan…

Het maakt niet uit hoe hard je kan slaan, het gaat erom hoe hard je geslagen kan worden, en toch door kan blijven gaan…

In 11 jaar Facebook en andere social media,  heb ik het eigenlijk nooit echt over privézaken gehad. Ik ben niet iemand die z’n prive shit graag de wijde wereld in gooit. Problemen lossen we stilletjes op, want waarom zou je je hele vriendenlijst er steeds mee lastig vallen. De meeste mensen smullen juist stiekem van andermans problemen want dan kunnen ze hun eigen ellende wat makkelijker relativeren. Veel mensen hebben dat niet door. Ze hopen op medelijden en aandacht, wat volkomen logisch is, maar worden stiekem het onderwerp van andermans roddels. Dat is laatste waar ik op zit te wachten. Toch ga ik één keer gedeeltelijk mijn principes opzij zetten, en de reden daarvan wordt gaandeweg duidelijk. Bereid je voor op een lang verhaal. 

Sinds 2010 kwam ik erachter in wat gruwelijk systeem we eigenlijk zitten. Zoals ieder mens doe je wat er van je verwacht wordt, je werkt, je verdient je geld en je betaald netjes je belasting. Zolang je gezondheid en situatie dat toelaat wil dat allemaal prima, tot er onverwachte kinken in de kabel komen. Op een gegeven moment verlies je buiten je schuld om je baan en zit je zonder reserves vrijwel direct met een probleem. Terwijl alle lasten doorlopen vul je gaten met gaten en bestaat je leven steeds meer uit pappen en nathouden en schuiven waar je schuiven kan. Dat hou je vol tot het moment dat ongenadige incassohufters en gerechtsdeurwaarders de deur plat lopen waardoor je in constante staat van gekte verkeert omdat je geen idee hebt hoe het in godsnaam allemaal nog moet rondbreien, het dagelijkse avondeten wordt al een probleem. 

Schulden ontstaan lang niet altijd omdat je iets koopt en dat niet betaald. De meeste mensen kampen met schulden die ontstaan doordat de overheid je dingen oplegt die je moet betalen. Zorgverzekering en belasting (in allerlei vormen) zijn daarvan de grootste boosdoeners. Iedereen heeft de afgelopen jaren ondervonden dat z’n inkomsten niet meestegen met de groeiende opgelegde lasten. Op een gegeven moment red je het gewoon niet meer, en dan gaan de dominosteentjes pas vallen. Alles stort in. Als je dan eindelijk na 2 jaar kloten in een traject komt wat ze “schuldhulpverlening” noemen dan zou je denken dat als je je best 3 jaar doet dat je dan weer fris kan beginnen. Niets bleek minder waar. Na 2 jaar dook er een achterstallige  betaling op van de zorgverzekeraar, die had de “hulpverlenende” instantie mee moeten nemen in het traject, en de zorgverzekeraar had die moeten opgeven,  dat was niet gebeurt waardoor de zorgverzekeraar zich onverbiddelijk terug trok uit uit het traject, wat automatisch betekent dat het traject volledig stopt en alle schulden weer opeisbaar worden. Je doet dus 2 jaar lang je best voor niks, je zit op dat moment in nóg grotere problemen want je mag pas na 2 jaar weer een nieuw traject starten. Intussen ben je al 5 jaar verder. 

Nu ga ik niet teveel in de details zitten, want ik kan daar echt serieus boeken over volschrijven. Het heen en weer geslinger tussen instanties. Niemand die je écht helpt. Kastje naar de muur. Tegen elkaar indruisende regels. Ambtenaren die minder verstand van zaken hebben dan jijzelf, omdat jijzelf inmiddels dermate ervaringsdeskundig bent dat niemand je meer iets wijs kan maken. Overal loop je tegen regels en procedures op. En zo sukkel je 3 jaar lang voort als David tegen Goliath. Je wint het niet maar je verliest het ook niet. 

Schulden maken je de eerste jaren een beetje “dom” omdat je hoofd en lichaam onder constante stress staan als je een gezin hebt en al je geld steeds afgepakt wordt. Je moet korte termijn denken in plaatse van lange termijn. Via legale diefstal door rijke deurwaarders wordt zoveel mogelijk geld van je afgepakt, zodat je elke dag weer opstaat met de vraag: waar haal ik vandaag geld voor eten vandaan. De theorie is namelijk dat ze nooit meer geld mogen afpakken dan de beslagvrije voet, dat betekent dat je een bestaansminimum MOET kunnen houden, de praktijk is echter dat geen deurwaarder zich daar aan houdt, als de ene de regels eindelijk gaat naleven dan komt de andere om de hoek die toch even stiekem een maand wat extra wegpakt. En dat gaat zo maar door. 

Maar zoals gezegd, op een gegeven moment wordt je slim. Dan ga je dingen uitzoeken en terugvechten. Terugvechten kan namelijk, je moet alleen alles helemaal zelf uitzoeken, alle tegenstrijdigheden, onrechtvaardigheden, corruptie en machtsmisbruik ga je op een gegeven moment doorzien en kunnen aanwijzen. Ondertussen ben je natuurlijk nog wel steeds dagelijks bezig je eerste levensbehoeften op allerlei andere manieren bij elkaar te sprokkelen. Het sloopt je zowel mentaal als fysiek. Je zit voortdurend in gevechtsmodus. Ondertussen doe je er ook alles aan je kinderen er niets van te laten merken, wat ook een opgave op zich is. Als je dan na een aantal jaar opnieuw een traject in mag bij de “schuldhulpverlening” (wat eigenlijk gewoon een super slavencontract is om iets te regelen waar jij nooit schuldig aan geweest bent) dan zit je zo vol kennis en inzicht dat je de net ingewerkte ambtenaar alle hoeken van het systeem laat zien. Inclusief alle fouten, onrechtvaardigheden en verdienmodellen die daar inzitten. Ze hebben het zo druk bij het schuldenloket van de Gemeente dat ze het bij lange na niet aankunnen. Wat zegt dat over het beleid van de afgelopen jaren? 

Als je eindelijk weer je shit een beetje op de rit hebt na bijna 9 jaar keiharde strijd (waar ik een groot deel van de ernst van de prive omstandigheden nog uit weglaat vanwege privacy) dan  kom je er vervolgens achter dat de wáre aard van mensen soms te ziek voor woorden is. Ergens in onze prive omgeving heeft iemand ons namelijk ‘verraden’ met bepaalde zaken, zaken die helemaal niet immoreel of ernstig zijn, maar broodnodig waren om te overleven. Ook hier ga ik geen details over vertellen omdat dat irrelevant is. Het verraad is namelijk gebaseerd op een leugen. Dubbel zo ernstig, want je wordt ergens van beschuldigt wat je niet gedaan heb, en vervolgens lijkt het eerste dominosteentjes alweer te gaan wankelen. Je inkomen wordt weer gevorderd, en de stabiele situatie onder je voeten vandaan getrapt. Vervolgens probeer je weer te redden wat er te redden valt, en hou je je hoofd met moeite koel, omdat het eigenlijk te ziek voor woorden is dat mensen je dit zomaar kunnen aandoen. Hoe kun je als mens een ander mens zo terug de tijd intrappen, wetende dat er drie kinderen in het spel zijn, en je al 9 jaar tyfus shit achter de rug hebt. Dit is voor mij onbegrijpelijk. 

Iedereen die mij kent die weet dat ik ondanks mijn sportschool uiterlijk, van nature totaal niet agressief ben maar juist heel rustig, en dat ik engelengeduld heb, altijd behulpzaam ben, al mijn opgedane  kennis gratis en voor niks dagelijks via priveberichten aan mensen geef die in nood zitten , die mensen ook motiveer sterk te zijn en weer op te staan na elke klap. Het motto wat ik steeds uitdraag is dat het niet uitmaakt hoe hard je kan slaan, maar dat het gaat om hoe hard je geslagen kan worden, en toch door kan blijven gaan, hoeveel je kan hebben en toch vooruit kan blijven gaan. Dat is hoe je wint. Velen zullen die quote herkennen.

Desondanks kost het zelfs mij moeite om me op dit moment in te houden. Soms komt er iets in je naar boven waar je zelf ook van schrikt, dan moet je even op de rem trappen. Je hebt rotjes, en je hebt tijdbommen. Rotjes laten zich steeds gaan en blazen daardoor steeds stoom af, tijdbommen kunnen heel veel kleine beetjes hebben, maar als ze afgaan dan zorgt dat voor een enorme explosie. Door na te blijven denken kun je de bom nog onschadelijk maken, en dat is wat ik nu moet doen. 

Het punt is dat een verrader meestal niet weet wat die in gang zet met zijn of haar verraad. Als het verraad gebaseerd is op rechtvaardigheid dan kun je nog ergens zeggen “je verdient het”, maar dat is in het geheel niet het geval, integendeel, het is een leugen. Verraad komt voort uit afgunst of jaloezie, en is soort modetrend geworden. Verraad is ook het ergste wat je een mens aan kan doen. Ik vraag mij af of de verrader hier ooit nagedacht heeft wat voor ver gaande consequenties verraad kan hebben, en al helemaal als het gebaseerd is op een leugen… of je nou gelooft in karma of niet, je krijgt het ergens terug, en dat is zeker. 

Het ‘werk’ wat ik op de achtergrond deed met betrekking tot het bieden van hulp, ondersteuning en inzicht aan mensen die hulp nodig hebben, zal helaas tijdelijk op een laag pitje komen te staan. Ik blijf mijn best daar wel voor doen maar een groot deel van mijn tijd zal ik voorlopig kwijt zijn aan het oplossen van eigen problemen, en dat moet naast het normale werk. De consequenties van verraad zijn dus niet alleen voor mij en mijn gezin, maar de verrader pakt hier heel veel mensen mee. Mensen die met het hun handen in het haar zitten en geen professionele hulp kunnen betalen, die gratis op basis van menselijkheid ondersteuning kregen bij allerhande problemen, van mij. De pijn is groot bij mij. 

Omdat ik nooit geld hebben willen verdienen aan mensen die hulp nodig hebben, en ook de informatie en inzichten op mijn website www.hetmeestgevaarlijkebijgeloohttp://Www.hetmeestgevaarlijkebijgeloof.nlf.nl volledig vrij van advertenties en verdienmodellen wou houden, heb ik dus bewust nooit ergens geld voor gevraagd. Het geld wat mij her en der aangeboden is uit waardering heb ik ook altijd geweigerd. Toch kost een website wel geld, niet heel veel maar wel zodanig dat ik in de huidige omstandigheden, die weer lang kunnen gaan duren, de kosten niet kan opbrengen. Daarnaast is mijn plan om een stichting op te zetten, voor mensen die onafhankelijk hulp nodig hebben in welke vorm dan ook als ze tegen problemen met de overheid of instanties aanlopen, ineens ook weer een stuk verder weg. Vandaar dat ik het punt bereikt heb dat ik niet anders kan dan donaties gaan vragen aan mensen die mijn doel willen steunen. 

Je doet dit niet alleen voor mij, je doet het voor de toekomst van heel veel mensen die qua hulp steeds tussen wal en schip belanden, en vicieuze cirkels van ellende terecht komen. Er is vaak wel een uitweg, maar er zijn veel opties, en daarnaast is het allerbelangrijkste in het geval van problemen dat er mensen zijn die zonder oordeel naar je luisteren. Een onafhankelijk luisterend oor die aan jouw kant gaat staan kan soms  het verschil zijn tussen leven of dood. Vooral mensen met financiële problemen weten in eerste instantie niet wat hun overkomt, het aantal zelfdodingen vanwege financiële problemen blijft stijgen. 

De mensen die mij kennen van Facebook en mijn website weten inmiddels hoe ik tegenover dit systeem sta, en dat ik het aan alle kanten afkeur. Als jij ook denkt dat er een organisatie nodig is die los van de macht van het grote geld en de overheid er alles aan gaat doen mensen die het niet meer zien zitten, of waar de problemen boven het hoofd groeien, ondersteuning te bieden en weer strijdbaar te maken, doe een donatie. Als je niets kan missen of het hele idee niet steunt, laat het aan je voorbij gaan. Mijn ervaring is dat vooral mensen die zelf hebben meegemaakt hoe er over de rug van arme mensen een verdienmodel gecreëerd is en hoe je helemaal alleen staat in je strijd tegen instanties en overheid, snappen in wat voor hel je terecht komt. Daar moet een eind aan komen. Maar zolang dat niet gebeurt, hebben mensen keihard hulp nodig. 

Ik ga regionaal beginnen maar mijn doel is dit naar nationaal niveau te trekken, afhankelijk van de steun die ik krijg. Na al die jaren van ervaring en onderzoek, wordt het tijd om wat ik nu in mijn vrije tijd doe, naar een hoger en beter niveau te tillen. En helaas kost dit geld, zo is de wereld nou eenmaal ingericht. Ik hoop dat ook dat nog eens zal veranderen. Alvast hartelijk dank en voor vragen kun je mij prive berichten. Het wordt tijd voor actie. 

Doneren kan via deze link https://www.doneerdoel.nl/actie/2927/een-stichting-oprichten-om-hulp-te-bieden-aan-hulpbehoevenden-die-de-financiele-middelen-niet-hebben- 

Eén gedachte over “Het maakt niet uit hoe hard je kan slaan, het gaat erom hoe hard je geslagen kan worden, en toch door kan blijven gaan…

  1. Hallo Don,

    Ik heb jouw bericht hierboven met volle aandacht gelezen.
    Ik her-ken er veel in.
    Mijn conclusie was uiteindelijk me zoveel als mogelijk aan het geldsysteem te ontrekken daar het niet geldt……..
    Dus ik leef zo autonoom en zelfstandig mogelijk, zie mijn website in eerder bericht vandaag.
    Hoe minder rekeningen wij hebben te betalen, hoe minder geld wij nodig hebben om onze contributies voor een ‘redelijk’ leven te kunnen voldoen.
    Ik lees dat je een gezin hebt, ik heb dat niet en dat maakt het dus voor lij eenvoudiger.
    Ik heb weinig geld dus, maar wil je toch een donatie delen.

    Als je mij per prive bericht een emailadres kan sturen kan ik per Pay’pal’ wat toesturen om het je wat gemakkelijker te maken.
    Onderaan vind je mijn adres.

    Verder, ga door! Laat je niet uit het lood slaan, je bent zeker niet alleen in jouw streven naar een rechtvaardige wereld van Liefde !

    Stay Human,Stay Strong!

    Jos.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *